rabarba
Gönderen: Editorya Tarihi: Şub 11, 2008
(3 Değerlendirme, Ortalaması: 10 üzerinden 4 )Verilen Yıldızların Toplamı: 12.
Oy kullanan ziyaretci sayısı: 3
Beğenilme Oranı % 40
SÄ°Z HENÃœZ OY VERMEDÄ°NÄ°Z !...
Loading ...
rabarba tarafından sahiplenilmiştir.
Ad : Bahadır
Açıklama : Adıyla münhasır.
Rss : feeds.feedburner.com/Rabarb…
Kategori : KiÅŸisel
Etiketler : edebiyet edebiyat müzik sinema Tiyatro fotoğraf kuru gürültü kuru gürültü
Örnek Gönderi
Pazar
Gün ışığı ilk kez etimin ötesine geçip ruhumu kavurdu. Mevsim normallerinin dışında, güneşli ve bir okadar da sebebsiz bir pazar. Huzurlu ruhlara bahardan çalınarak armağan edilmiş bir gün. Benim gibi çizdiği kapıdan geçip, ötesine bir adım atamayıp kapıya yaslanarak duran ve öyle hiçde durduğu gibi duramayan biri içinse pekte güzel sözcüklerin anlam bulamadığı bir pazar.
Oysaki türlü pazarlar vardır belleğimde. Hatta en sevdiğim gündür pazar. Herşeyi yapalicek olmanın ukala bilgiçliğiyle hiçbirşey yapmamanın hafifliğinde geçebilir. Tabi eğer ruhunuz içinizden etinizi kemirmiyorsa.
Ruhum derin yanık izleriyle doldu bugün.Devamı>
Son Gönderiler
Noktasız-Virgülsüz
iki oda bir salon evim
içinde ben küçücük kayboluyorum
yalnızlığım dolup dolup taşıyor
.....................
geldi gitti
oldu olmadı derken
olmadı gitti
.....................
gidiÅŸi geliÅŸinden belliydi
sanki kalsa kabahatti
" Unutmak"
Unutma diye bir şeyin olduğu henüz ispatlanmamıştır; bildiğimiz, tekrar anımsamanın gücümüz dahilinde olmadığıdır. Geçici olarak, gücümüzün bu boşluğuna "unutmak" sözcüğünü koyduk, sanki dizinde bir fazla yeti varmış gibi. Ama sonuç olarak bizim gücümüz dahilinde olan ne var ki! -Eğer bu sözcük gücümüzün bir boşluğunda duruyorsa, öteki sözcükler gücümüze ilişkin bilgimizin ir boşluğunda durmak durumunda değiller mi?
Nietzshce
Bir kucak kadar hepimizin öteki için, bir o kadar da berikini durdurmak için kollarımızı iki tarafa acışımız. Bu gönül merkeziyle kurulmuş açılımda (ki nereden baksan 180 derecedir, bu yüzden sığdıramazsın ikisini birden içine) birileri acı çekmesin diyedir. Canı yanmasın diyedir. Bu bazen kendindir bazen ötekidir, bazen beriki. Ama asla kendin dahil iki kişiyi aynı anda kurtaramazsın bu dar boğazdan. Vahşi bir hayvan için kurulmuş bir kapan oluverir o iki yana açılan kolların. Kimi kıstırsa dişlerinin arasına bir o kadar da kendi etindir ezilen, bunu peşinen bilmelisin. Kendi acınla ötekinde yarattığın, açtığın yaralarını vicdan yapıp geçiştiremezsin. Bunu ancak riyakarsan yapabilirsin. Yalanlayabilir ve sadece kendi gönlünü hoş tutabilirsin.
İşte tam da bu anda; çoğu zaman ustalık ve kendi kendine inandığırdığın zehir zemberek aklına bu duruma uyan tek bir sözcük bile bulamazsın. Elin kolun bağlanır, aklın durur, nefes alamaz ve hatta almayı hiç istemezsin. Bu güne kadar baş ettiğin haliyle dört işleme ve ezberinde tuttuğun çarpım tablosuna güvenirsin, ama kafi gelmez neresinden bakarsan bak eşittiri sıfıra varan denkleminde.
Aslında en başından beri bir denklemdir yaşamın gizi. Çözdüğün değil inandığın günden beri sarıldığın en makul akıl çıkarsamasıdır, gönlünün onayınıda almış hilesiz bir oyundur. Havuz problemine dönüştüğü an, sadece senin yüzmekten korktuğun ve sadece nefesini tutup dibe dalabilme becerine olan inancındır seni harekete geçiren. Buna sen dayansan bile ciğerlerin daha fazla dayanmayacaktır.
Ve tam bu anda aklında tüm sorular ve sorunlar üzerine tek bir soru tek bir cevap karşılğında belirecektir. Ya kollarını iki yana açıp bir karar vericeksindir, ya da kollarını iki yana çırpıp bir eylem, tavır ve tepki göstereceksindir...
Soru şu: Hep mi? Hiç mi?
Rengi Rengine
Gün olmuyor ki yeni bir hayatın içinden geçmeyeyim. Dokunmayayım ona, sokulmayayım, görmeyeyim, hissetmeyeyim. Türlüyüz. Kedigillerden daha çok giliz, bu yüzden gizemliyiz. Seviyorum kusurlarımı, seviyorum sizin tüm kusurlarınızı. Mükemelliyetçi ve mülkyetçilerinizden sıkılıyorum. İstemiyorum. Böyle iyisiniz, böyle güzel ve harikuladeyiz. Ahkam kesicek değilim. (belki sonra bir kaç kelam daha eklerim)
Anlarsın diye umuyorum. Bu yüzden tabelasını bile değiştirdim ya tükkanımın. : )
Hayatımda her ne olup bitiyorsa, şimdi gitmeliyim yalnızlık beni bekler.
Tıpa
Yeni şeyler söylemek isterdim sana. Ama yok...
Anlıyor musun?
SessizliÄŸi merak edenlere!
benim konuÅŸtuÄŸum gecelerde siz yoktunuz.
Zobo'lar artık yeni yuvalarında. Her ne kadar blogun içeriği ve seyrini henüz kafamda tam anlamıyla belirlemiş olamasamda, onların rabarba'dan farklı bir yerde olmaları gerektiğine olan inancım yüzünden dün akşam saatlerinden itibaren derme çatmada olsa artık bir yuvaları var.
Illustırasyon "rabarba"ya aittir. Başka yerde izinsiz kullanılamaz, sahiplenilemez. (döverim!)
Ünlüler Geçidi
a, e, ı, i, o, ö, u, ü
Hiç yoktan belkide kendi belleğinde zamansız yaşayan bana daha güzel hatıralar ve anılar miras bırakırdım yarınıma. Yarın ki, henüz hiç yaşanmamış oluşunun şuursuz bilgeliğinde unutturarak kendini ve hiçte utanmadan yaptığı bu tanrısal ilüzyonda sadece "bugün aslında dündü" hezeyanını yaşatabilir.
Ve her seferinde yalancı bir gururla zamanla belirgin bir derdi olmadığını söyleyen benin saatlerle saatlerce nasıl sözleştiğini beni köşeye sıkıştırırsan anlatabilirim sana. Böylece ilk kez duymuş oldun sen de yazabileceğim ilk kitabın ismini...
Bu arada günler uzuyor, geceler kısalıyor... Farkında mısın?
Dünya Saati!
29 Mart'ta elektriksiz bir saat!
REUTERS-CANBERRA 29 Mart günü dünya çapında 24 şehirden 30 milyon insan elektrik kullanımına bir saat ara verecek. Çevre koruma grubu World Wildlife Foundation (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) tarafından organize edilen Earth Hour (Dünya Saati) isimli etkinlik, geçen sene Avustralya'nın Sidney kentinde yapılan ve 2.2 milyon kişinin katıldığı bir saatlik etkinliğin ikinci ayağı niteliğinde. Tek fark, bu yıl şehir sayısının 24'e çıkmış olması.
Bu sene elektrikli aletlerini kapatacak şehirlerin arasında, San Francisco, Bangkok, Kopenhag, Chicago ve Tel Aviv de var. Earth Hour direktörü Andy Ridley'e göre dünya çapında da geçen sene Sidney'de olduğu kadar katılım olursa yaklaşık 30 milyon insanın eyleme destek vermesi bekenebilir. Dünya saatine katılacakların 29 Mart akşamı 20.00'da ışıklarını ve önemli olmayan elektrikli aletlerini bir saatliğine kapatmaları isteniyor. Amaç, küresel karbon salınımına dikkat çekmek.
Peki senin yapacak daha iyi bir planın var mı?
Sizi bi yerden mimliyorum ama nereden?
Zamanı bölüntülemek (yıllar. aylar, günler ve hatta minicik saniyelere kadar) insanoğlunun yaşamını anlamlandırma ve kolaylaştırma çabasından öteye gitmiyor benim için. Bütünleşik zamanda sonsuz süregiden akışın içinde herşey olmaya ve yaşanmaya devam ediyor olmalı. Bir dağın kendi yükseltisinde ters konulmus dayanaksız ve içi harçsız bir huni olmadığı gibi, kendini yarattı katmanlar içinde zaman enine hareket etmeye devam ediyor. Geçmiş ya da gelecekten yoksun sonsuz bir şimdinin içinde herşey olmak için kendi anınını bekliyor. Bu şursuzluk denizinde rakamlar kendilerine anlamdaş sözcüklerle tarifi olasılıksızlığa varan ya da kuramlaşan bir yapıya varıyor ki bu da bilinçli bir hayvan olan insanın kendisinden önce başlayan ve devam edecek olan hayat denilen şeye ömür diyebilmesiyle lirikleşiyor.
Nihayetinde anlar toplamı = zaman.
Asıl konu sahibi flynxs .
Soluksuz
Bugünlerde yaptığım tek şey güneşi kovalamak.
Al bu blogu blogcuya götür..
Günlerdir deli divane gibi blogumla yatıp bolgumla kalkıyorum. Yok logo yapayım, yok şöyle olsun böyle olsun... Hahh logo tamam rss ikonumda bana özel olsun, şöyle olsun böyle olsun. E hadi birde arka alanımız farklı olsun, oraya resimleri yükle, buradan link ver derken... Ki aşina olduğumuz, pek bildiğimiz şeyler değil. Allahtan bu konuda yegane mercihim ve dostum isbn'ye teşekkürü bir borç bilirim. Ben bütün bunlarla debelenirken kendiside en az benim kadar bitmek bilmez sorularıma katlanarak övgüyü haketti. Ve elbette blogumun misafirleride denk geldikçe bu süreçteki değişikliklere beğeni ve görüşlerini sunarak bana yön verdiler.Nihayetinde blogum bu sabah itibariyle son şeklini almış durumda. Bu haliyle içimize sindi lakin her an her şey olabilirde :). Neyseki blogu blogcuya bloglaştırmadan getirdim.
2048
Eski bir aynaya bakıyorsun.
Yaşlı bir yüz gördüğün.
Kalaballıklarda kendi sesini işitiyorsun.
Tüm ömrünce sustuğun.
Hala farkında değil misin;
Ölmekte olduğunun.
GÖRÜN! DUYUN! KOKLAYIN! DOKUNUN! HİSSEDİN!
Seçtiğim 19 filmden 12'si için bilet alabilmiş olmak harika. Gidemeyeceklerimin vizyona girmesini bekleyeceğim ya da evde DVD keyfiyle eksikleri tamamlamış olacak. Yalnız festival organizasyonuyla ilgili şunu üzelerek söyleyebilirim ki, daha filmleri seyretmeden bilet gişesinde yaşanılan sıkıntı festival organizasyonuna olan sempatiyi malasef yok etti. MyBilet gişesine gidip biletlerimi almak istediğimde görevliler bana, kredi kartıyla mı yoksa nakit mi ödeme yapacağımı sordular. Bende kredi kartı kullanmadığımı kullandığım bankanın bankamatik kartıyla ödemeyi yapacağımı söyledim. Lakin bunun imkansız olduğunu ödemelerin ya kredi kartıyla, YK World kartınız varsa %50 indirimden yararlanıyorsunuz (çünkü anasponsorlardan biri) ya da yine YK bankasının banka kartıyla yapabiliyorsunuz. Kredi kartı ve sponsor olan bankayı kullanmıyor oluşum en fazla sös konusu indirimden yararlanamayacak olmama nede olabilir değil mi? Bu cevap üzerine önce kendi bankamın ATM'sine gidip (malesef makina para çekme işlemini gerçekleştiremiyordu) oradan da para çekemeyince bulunduğum yere (Beyoğlu AFM/Fitaş, yanında ki Akbank) en yakın bankamatiğe Taksimin kalabalığında gidip geri dönmek 10-15 alırken aklımdan acaba bu heyecandan vaz mı geçsem, hiçbir bileti almasam mı diye düşündüm. Nihayetinde istediğim filmleri izlemenin keyfinden kendimi maruz bırakamazdım. Ve ben tüm bu telaş içeresinde izlemek istediğim belki iki film için bilet alma şansını kaybettiysem (ki bunu bilmek sanırım imkansız olur) bu beni inanılmaz kızdıracaktır. Kıssadan hisse hem bilet satış sağlayıcısı MyBilet, hem ödeme şeklinde alternatif yaratamayan !f istanbul organizasyonu, hemde reklamlarında bangır bangır "banka kartı demek, nakit para demek" diyen BKM'ye bana yaşatmış oldukları gereksiz can sıkıntısının kendileri içinde gözden geçirilmesi gereken ve müşteri memnunuyeti denilen zırvalığa gerçekten önem vermelerinin kendilerine olan saygıyı kaybetmemeleri adına nacizene öneririm.
( Bilet gişesinde sinirden köpürdüğümde, orada ki kıza " bütün bunları eve gidip huysuz bir ihtiyar gibi yazacağım" demiştim. Sıra teker teker yazılacak şikayet mektuplarında. : ) )
Resim: Picasso-Girl Before a Mirror
Aynalar.. En sevdiklerim. Yalansız herşeyi yüzüme vuranlar. Korkusuz gözlerimin içine bakanlar. Bana beni hatırlatıp, bana beni sormayanlar.
Dialog
- Bence sen; bütün kadınların hayallerindeki adamsın.
- Ama kadınlar gerçekleri sever.
- Evet, haklısın...
Kısa Film
Başkalarının hayatlarında başrolde olmak isteyenler, kendi hayatlarında ancak bir yan karakteri canlandırabilirler.
Akrep
akrep; kendi ininde bile rahat uyuyumaz.
alamaz taşın soğuğu, nefretinin sıcağını.
her gece kuyruğu başının altına koyup uyur.
her ihtimale karşı, ne olur ne olmaz.
Ninniler-Sayıklamalar
Bazen yürürken yerdeki boş bir şişeye ayağımla vurup çıkardığı o kristal sesi çocukça bir sevincle dinlerim. Çok da severim o sesi. Hele birde karanlıksa, kimsecikler yoksa o sırada, yolda yokuş aşşağı ise, sonsuzlukta yankılanır sesi, o zaman daha çok severim...
İşte şimdi kendimi adeta kendi ağırlığınca yuvarlanan boş bir şişe gibi hissediyorum. Kafamın içindeki sayıklamalar şişenin melodisinden farksız. Sonsuz boşlukta düzensiz, cılız.
Yalnız kaldığım zamanlarda susmak daha kolay... Günlük hayatta etimin dışındaki kuru gürültümü bilmem, azdırıyor içimde sustuklarımı. Dudaklarımın arkasından hep onları fısıldarken, dudaklarımın ucunda saçma sapan gündelik sohbetler. Ama kendi müstakil sessizliğimde, kendi sesimi bile duymayaca aç, uzaklarda bir yerde yuvarlanan bir şişenin çıkardığı ses gibi sonsuz boşlukta düzensiz, cılız.
Her gece bu ninnilerle uyutuyorum kendimi, her sabah bu sayıklamalarla uyanıyorum. Sana söylemediğim ve asla buraya yazmayacaklarım gibi... Mühürün, şişenin ağzındaki son dudak izleri gibi.
yirmiyedi
-Burada bir pasta vardı kim yedi?
-Yirmi yedi!
-...
Gecenin Ä°blisleri
Duvarda asılı donuk nehirde ki aksinden çıkageldiler. Tamda gözlerinin içine bakarken, sessizliğinden güç bulup geldiler. Önce korktu içine düşeceğinden artık ona benzemeyen yansımasının. Daha çok korkmalıydı oysa, çünkü olmakta olan korkulanın tam tersiydi. Bir et ve gölge istiyorlardı kendilerine, kırmışlardı artık onları tutsak eden zincirlerini bir kere. Isırılmaktan daha fazla acı çekiyordu. etinin her gözeneğinden girip ruhunu kovarlarken. Bağıramıyordu, ya artık bir ağzı yoktu ya da artık onun değildi. Ellerini kapadı yüzüne, yüzü artık etten değildi, gümüşi, kaygan ten. Eli yüzünün içinde kayboldu, sonra ensesinden çıkıverdi gözleri. Ardında zift gibi bir siyah iz ancak yatağına kadar sürünebildi. Herşey değişiyordu, yatağı batıyordu ağır ağır, uzandıysada sadece yastığını tutabildi ucundan.
Öylesine sessizlerde ki, bu onu hiçkimsenin duymasına engel, olsa olsa ruhunun etinde erişiyişnin gürültüsüydü. Garip olan hafiflediğini hissediyordu. Batma hissiydi belki ona bunu hissetiren. Uykuyla uyanıklık arasında ruhunu kemirdiler. Acı hissi tamamen yok olmuştu, uyuşukluktan. Onlar ısırmaya başlamadan ruhunu, artık acıyı her yerinde duyumsuyor, en çok neresinin acıdığını bilemiyordu.
En sonunda tamamen bıraktı kendini... Gezlerinin feri söndü, son çırpınışında kolu savruldu havada ve sonra düştü, kendi ağırlığınca. Öyle bir nefes çekti içine, içinde sustuğu ne varsa hepsi uçuverdi dudaklarından bir kerede... Karardı gözleri, tek bir beyaz nokta bile kalmayıncaya kadar...
Günün ışıkları odanın penceresinin içinden süzülüp değinçe tenine acıyı duyumsadı... Gözlerini açtı. Tepesinden sınırsız ve kocamandı tavan. Güçsüzdü... Bütün geçeyi bir kerede hatırladı, her saniyesini hemde. Sonra ayaklanıp banyoya gitti, aynaya baktı ürkek gözlerle... Yaklaştı yansımasına, yanaklarına, dudaklarına dokundu. Bir boşluk bir delik ya da yara aradı etinde. Sonra göz göze geldi aynadaki ben'iyle. Gözlerinin içine baktı... Sonra sukunetle anladı... Geceleri artık eskisi gibi sessiz geçmeyecekti...
Favorilerine Ekleyenler
Hakkında Yapılan Yorumlar
Yazıyı Email Gönder
“!F Ä°STANBUL Uluslararası Bağımsız Film Festivali” bilet satışları, www.mybilet.com web sitesi ve ***AFM FÄ°TAÅž / AFM CADDEBOSTAN / AFM Ä°STÄ°NYE PARK / AFM AKMERKEZ / AFM PROFÄ°LO /AFM TEÅžFÄ°KÄ°YE*** Mybilet Express Elektronik GiÅŸeleri üzerinden yapılmış, ilgili etkinlikler için giÅŸe, kredi kartı ve sanal kartlar ile bilet satışı saÄŸlanmıştır.
!F İSTANBUL Uluslararası Bağımsız Film Festivali biletleri için, ödeme şekli ve kullanılacak kredi kartları organizatör firma tarafından belirlenmiş; Yapı Kredi World Play Clup üyelerine tüm biletler %50 indirimli olarak satışa sunulmuş, Worduniversity ve University Telecard sahipleri de Play Clup üyesi olduklarından %50 indirimden yararlanmıştır. Gişe satışlarında, Yapı Kredi Play Clup bankamatik kartları dışında herhangi bir bankamatik kartı kullanılmamış ancak tüm kredi kartları geçerli olmuştur.
Türkiye’de ki birçok kurum ve kuruluÅŸa bilet satış hizmeti veren MyBilet, bugüne kadar birçok Konser, Festival ve Sinema v.b etkinliklerinin bilet satışlarını www.mybilet.com bilet satış sistemi ve giÅŸeleri üzerinden gerçekleÅŸtirmiÅŸtir. MyBilet’in bu konudaki hedefi, misafirlerine en kaliteli ve güvenli hizmeti sunabilmektir. Mybilet, “!F Ä°STANBUL Uluslararası Bağımsız Film Festivali” bilet satış organizasyonunda da üstüne düşen görevi yapmıştır.
Kamuoyuna ve bilgilerinize sunulur.
Mybilet Bilgi Ä°letiÅŸim Sistemleri
Müşteri Hizmetleri Departmanı
Mybilet Destek Hattı: 0312 210 00 50